Functie van Markeersignalen
Wat markeersignalen zijn en waarom het trainingsresultaat verbetert.
Wat het is
Markeersignalen zijn signalen die eenduidig een opvolgend effect voorspellen (via klassieke conditioneringP→G). Zo maken we een overbrugging van een (meestal verbaal) signaal naar dit gevolg, zodat dit onder controle komt van het signaal zelf. We "markeren" aldus een actie, of een prikkel, en binden dit aan een uitkomst/gevolg. Bron 1Validation of a Behavior-Based Protocol for Training Detection Dogs
Scherpte en Duidelijkheid
Met een markeersignaal kan het gevolg iets worden uitgesteld, in plaats van dat we een zo snel mogelijke binding moeten maken van prikkel/keuze naar dit gevolg. Dit komt dus vaak van pas in training en gedragstherapie. Bij het geven van feedback op een handeling die een hond verricht hoef je niet onmiddelijke (soms impraktische) overgangen te maken naar de bedoelde gevolgen. In plaats daarvan gebruik je eerst een markeersignaal voor het precieze moment van actie of prikkeling, waarop je vervolgens tijd krijgt om het gevolg te activeren. Dit noemen we ook wel daardoor een secundaire beïnvloeder, omdat een markeersignaal op zichzelf een neutrale prikkel (geluid) is, ofwel die nietzeggend en irrelevant is. Een markeersignaal ontleend zijn effect aan de binding naar een betekenisvol en relevant gevolg. Een werkelijk gevolg die de hond relevant acht. De hond gaat echter reageren op het markeersignaal alsof het gevolg plaatsvindt.
Belading
Een markeersignaal is dus een verband dat ontstaat door klassieke conditioneringP→G. Dit betekent dat deze, indien effectief, eerst herhaaldelijk moet gebeuren. Meestal beoefenen we dit vooraf, buiten een gerichte inzet van markeersignalen om. Dat noemen we het "beladen" van markeersignalen. Hierbij richten we ons volledig op het vaststellen van een verband tussen een markeersignaal en wat we bedoelen dat signaal moet gaan betekenen. Bron 2Handbook of Applied Dog Behavior and Training, Volume 1: Adaptation and Learning
De twee voornaamste gevolgen/uitkomsten zijn (variaties op) een begeerd effect of een onbegeerd effect, vanuit de hond's perspectief. Onthoud dat voor een hond gehoorzaamheid namelijk fictief is, en helemaal niet bestaat: wat men gehoorzaamheid noemt is een fenomeen waarin de hond zich aanpast aan uitkomsten, die men zodanig voor de hond heeft gevormd. Bron 3Reward and Punishment Act as Distinct Factors in Guiding Behavior
Voorbeelden
Middels `good`, waarna je beloont in positie, bereik je dat de hond niet uit gebrek aan stimulatie interesse verliest. Daarom noemen we soms `good` ook een duratie-markeersignaal.
Het afgeven van beloning trekt vaak de hond's aandacht van nature, en meestal willen we dit ook. Echter bestaan er soms specifieke postieis waar het toedienen van beloning daardoor de positie zelf kan corrumperen, wat zorgt voor onbedoelde vorm. Sommige gedragingen worden erdoor ronduit onmogelijk. Met een `yes` zorgen we dat een bedoelde vorm de beloning activeert (we versterken het juiste gedrag), terwijl het markeersignaal tegelijkertijd aankondigt dat afbreking van de positie geoorloofd is.